97.Uroczystości 20 lecia

Zespół Śpiewaczy Zalaski

Zespoły

Zespół z Zalesia, czyli „Zalaski”, to grupa śpiewacza, który istnieje od początku grudnia 2005 roku.
Celem powstania zespołu była chęć pokazania się grupy kobiet skupionych przy KGW od strony artystycznej oraz propagowanie piosenek i tradycji ludowych.

W początkowym okresie w składzie zespołu znalazło się 12 pań w większości członkiń KGW. Po kilku miesiącach intensywnych prób swój debiut sceniczny Zalaski miały podczas Dnia Seniora w Niżnej Łące, a w sierpniu 2006 roku po raz pierwszy wystąpiły przed dużym audytorium podczas dożynek gminnych w Widaczu.

Śpiewają biesiadne i ludowe piosenki w nowych aranżacjach, tworzonych dla zespołu przez niezastąpionego w tej roli naszego instruktora Andrzeja Trusza. W roku 2007 zespół występował wielokrotnie między innymi na Kochanówce. W roku 2007 z inicjatywy zespołu i jego kierowniczki i jednocześnie przewodniczącej KGW Elżbiety Kilar powołana do życia zostaje nowa inicjatywa Biesiada Zaleska.

Po raz pierwszy na konfrontację z innymi tego typu zespołami za namową dyrektora GOK, panie zdecydowały się w roku 2007, biorąc udział w XII Przeglądzie Wiejskich Zespołów Śpiewaczych w Tyczynie. Na przegląd zespół pojechał w wypożyczonych na tę okoliczność strojach od koleżanek z KGW w Równem, nasze śpiewaczki w tym okresie nie miały jeszcze własnych kostiumów.
Po trzech latach działalności, gdy zespół ugruntował już swoją pozycję wśród zespołów działających przy Gminnym Ośrodku Kultury i stało się oczywistym, że Zalaski wpisały się na stałe w pejzaż gminy, przyszedł czas na pierwszą poważną inwestycję – zakup strojów, co stało się faktem w 2008 roku.
Panie ubrane zostały w kompletne krośnieńskie kostiumy ludowe wraz z butami, w pełnej krasie pokazały się podczas dożynek gminnych w Miejscu Piastowym. Przez pierwsze trzy lata panie występowały przy muzyce mechanicznej, komponowanej specjalnie dla nich przez Andrzeja, przyszedł w końcu jednak czas na poszerzenie składu o akompaniatora. Został nim Jan Stanisz, członek kapeli ludowej Lubatowianie, współpraca ta trwała jednak krótko. Kolejnym akordeonistą zespołu został Wiesław Węgrzynek, przygrywał on Zalaskom przez kolejnych 10 lat. Współpraca z Wiesławem ze względu na stan zdrowia zostaje zakończona w grudniu 2020 roku, jego obowiązki przejmuje kierownik kapeli Piasty Paweł Cisowski.

Podczas Biesiady w 2015 roku Zalaski obchodzą swój pierwszy skromny jubileusz 10. lecia działalności.
Z okazji jubileuszu zespół otrzymuje nagrodę Starosty za całokształt dotychczasowej działalności. Nagrodę w imieniu starosty w ręce kierowniczki zespołu Marii Klamut przekazali wicestarosta Adolf Kasprzyk oraz Grażyna Ostrowska naczelnik wydziału kultury i promocji starostwa powiatowego.
Były życzenia od władz samorządowych gminy oraz dyrekcji Gminnego Ośrodka Kultury, a później jak to na biesiadzie, wspólna zabawa. Przez kolejne lata zmieniał się nieco skład zespołu, najstarsze panie rezygnowały z udziału w pracach grupy, często ze względów zdrowotnych, zastępowały je inne młodsze. Niemniej jednak Zalaski wciąż tworząc i umilając nie tylko mieszkańcom gminy rozliczne imprezy, spotkania i biesiady dotrwały do kolejnego jubileuszu, tym razem już znaczącego, bo 20. lecia.
Jubileusz stał się okazją by, nasze panie ponownie nagrodzić i wyróżnić. Wieloletnia kierowniczka i założycielka zespołu Elżbieta Kilar otrzymuje nagrodę starosty za całokształt dotychczasowej działalności artystycznej, a zespół zostaje nagrodzony przez MKiDN medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Główne uroczystości jubileuszowe miały miejsce, jakże by inaczej, w trakcie kolejnej biesiady zaleskiej 18 października 2025 r. Gratulacjom nie było końca, bo i okazja była zacna, dyplomy podziękowania, czeki, kosze słodkości na kolejne lata działalności i oby tak było, czego Zalaskom serdecznie życzymy. W swej dotychczasowej historii Zalaski występowały prawie 400 razy, zarówno z repertuarem ludowym, biesiadnym, kolędami, jak i pieśniami kościelnymi. Zalesie, KGW ma swój zespół, który realizuje się artystycznie, ale również jest swoistego rodzaju animatorem życia kulturalnego w miejscowości.

Grupa stanowi jeden z najcenniejszych na terenie gminy amatorskich zespołów, który skupia w swych szeregach seniorki, pragnące przekazać szczególnie młodemu pokoleniu piękno śpiewu ludowego w jego autentycznym brzmieniu.

Obecny skład zespołu: Grochmal Małgorzata, Kilar Elżbieta, Nowak Zofia, Sieniawska Zuzanna, Szkółka Danuta, Szmyd Iwona, Omachel Alina. Sylwia Sieniawska Marzena Cisowska Izabela Klamut kierownikiem zespołu jest Maria Klamut Paweł Cisowski ─ akompaniator.

420496910_1091697061935252_1620605154338864224_n

Orkiestra Dęta Gminy Miejsce Piastowe

Zespoły

Kiedyś Halina Kunicka śpiewała: „Jest w orkiestrach dętych jakaś siła…..”. Wynika ona z ich mocnego i donośnego brzmienia. Taką cechą wyróżnia się także orkiestra dęta z Miejsca Piastowego, spadkobierczyni tradycji wszystkich wcześniejszych swoich poprzedniczek, których historia rozpoczyna się od skromnego człowieka, przybyłego do Miejsca (wtedy jeszcze nie „Piastowego”), by w tej, ówcześnie bardzo ubogiej, galicyjskiej wiosce objąć stanowisko proboszcza.

Tym człowiekiem był, dzisiaj już słynny błogosławiony ks. Bronisław Markiewicz. To właśnie on, pod koniec XIX w. w Miejscu Piastowym zaczął aktywnie działać i rozwijać zakłady wychowawcze, w których gromadził młodych chłopców, by ich uczyć, wychowywać, dawać dach nad głową.

Wieści o zakładach szybko się rozchodziły, przybywało więc do Markiewicza coraz więcej ubogich młodzieńców. Sam Markiewicz nie był w stanie opiekować się tak dużą grupą, widząc to, przełożeni z Turynu w 1893 r. przysłali ks. Markiewiczowi do pomocy trzech kleryków, w tym Włocha ─ Abele Ghirardini. Jego zadaniem było urozmaicenie dość jednostajnego życia zakładowego śpiewem i muzyką. Jak się szybko okazało, wielu wychowanków zakładu przejawiało uzdolnienia muzyczne, ks. Markiewicz postanawia zatem sprowadzić do Miejsca nauczyciela muzyki, który wykorzystując te uzdolnienia, mógłby utworzyć zespół orkiestrowy. Markiewicz uważał bowiem muzykę za ważny czynnik wychowawczy i dokładnie wiedział, jak dobroczynny wpływ wywiera ona na młode umysły.

W roku 1895, na jego zaproszenie do parafii przybywa kapelmistrz Antoni Macha, który za opłatą 25 zł reńskich, mieszkanie i wikt miał uczyć wychowanków gry na instrumentach dętych. Ks. Bronisław wygospodarował ze skromnego budżetu zakładowego pieniądze na zakup instrumentów, tworząc tym samym zalążki orkiestry.

Próby odbywały się w refektarzu pod drzwiami ks. dyrektora (tak nazywają Markiewicza jego podopieczni). Rok później zbudowano na ten cel przy plebanii altankę. Początki nie były łatwe, kiedy to chłopcy uparcie ćwiczyli, próbując wydobyć z instrumentów jakiekolwiek dźwięki. „Jeżeli przedtem gwarno było na plebanii, to z rozpoczęciem nauki muzyki zerwała się istna burza zmieszanych tonów trąb, trąbek, klarnetów, fletów, bębna i talerzy” (ks. Walenty Michułka „Ksiądz Bronisław Markiewicz” – Michalineum 1992). W kilka miesięcy później grano już kolędy, potem pieśni wielkanocne, a na wiosnę rozpoczęły się przechadzki, zawsze na czele z orkiestrą. Antoni Mach, prócz utworów marszowych, preferował lekką muzykę popularną i z takim repertuarem już w roku 1896 wystąpił z orkiestrą na uroczystościach w Haczowie i Sanoku. Funkcję kapelmistrza pełnił przez 2 lata. Po jego wyjeździe orkiestrę przejmuje Wojciech Bielecki, który już wcześniej zajmował się uzdolnionymi muzycznie chłopcami. Po wyjeździe Wojciecha Bieleckiego na studia, kierowanie orkiestrą powierzono Stefanowi Prószyńskiemu, nauczycielowi w gimnazjum zakładowym. W marcu 1904 r. kapelmistrzem orkiestry został Bronisław Jezierski ─ późniejszy adwokat, pracujący w Kanadzie. Pracę z orkiestrą przerwał mu pożar drewnianego domu, który spłonął 3 lipca 1904 r. Z powodu straty mieszkań, część chłopców rozlokowano na wsi, a część w nowym, murowanym budynku. Niestety większość chłopców, w tym członków orkiestry, wyjechała do domów. Tych ostatnich było trudno natychmiast zastąpić. Stąd nastąpiło pewne ograniczenie w działalności orkiestry.

Zadanie odbudowy nowej orkiestry otrzymał urodzony na Śląsku, utalentowany muzyk Wawrzyniec Karch ─ organista, kapelmistrz, przyszły ksiądz michalita. Karch prowadził orkiestrę przez 10 lat, do roku 1914. Po wybuchu I wojny światowej działalność orkiestry znów została ograniczona. Dopiero w roku 1918, kiedy to publicznie zaczęto wystawiać jasełka, zebrano niewielki skład „dęciaków”, pod kierownictwem Kazimierza Owsiewskiego. W 1920 r. został powołany na wojnę bolszewicką i wtedy orkiestrą zajęli się amatorzy: Andrzej Gródek i Adam Chmielarski. Po powrocie z wojny Owsiewskiego nastąpił w orkiestrze okres stabilizacji, niestety nie na długo. Pogarszający się stan zdrowia nie pozwolił Owsiewskiemu na dalsze prowadzenie orkiestry. Wiosną 1923 r. na dyrygenta orkiestry ks. Karch zarekomendował swojego ucznia Michała Daszyńskiego, należał on do najwybitniejszych muzyków i kapelmistrzów. Próby całego zespołu odbywały się codziennie z wyjątkiem niedziel i świąt. Po opanowaniu łatwiejszych utworów przyszedł czas na muzykę poważną. Orkiestra pod jego batutą grała pięknie i mogła konkurować z innymi. Za wygrywane konkursy otrzymywała nagrody pieniężne, które przeznaczano na zakup nowych instrumentów.

W tym czasie Zakład odwiedzali różni goście. Orkiestra witała prezydenta RP Ignacego Mościckiego, prymasa Hlonda, ministra Składkowskiego. Grała także dla Polonii ze Stanów Zjednoczonych.

Po rezygnacji Daszyńskiego w 1934 r. kapelmistrzem orkiestry zostaje wychowanek zakładu Władysław Rzeszowski, uprzednio prowadzący orkiestrę i chór w parafii Nozdrzec i Wara.

Z chwilą wybuchu II wojny światowej działalność orkiestry została całkowicie zawieszona. W 1943 r. ks. Stanisław Nierychlewski zorganizował wprawdzie orkiestrę dętą, ale nie mogła ona występować poza terenem Zakładu. Wobec tego na bazie orkiestry dętej utworzony zostaje zespół dęto-smyczkowy, który był tolerowany przez Niemców, więc przetrwał do końca wojny.

W 1946 r. do Miejsca Piastowego przyjechał ks. Walerian Moroz, który od nowa buduje orkiestrę dętą. Na kapelmistrza został zatrudniony muzyk z byłej orkiestry wojskowej w Sanoku ─ Ferdynand Poprawa.

Po wojnie wikariuszem parafii zostaje ks. Tadeusz Podhorodecki. Jako działacz podziemia cieszył się szacunkiem dzieci i młodzieży. Jesienią z jego inicjatywy utworzono nowy skład orkiestry dętej. Brakujące instrumenty zakupiono okazyjnie z kredytu w Kasie Stefczyka w Miejscu Piastowym. Środki pieniężne na zwrot pożyczki zdobywano z przedstawień teatru amatorskiego. Naukę gry na instrumentach powierzono organiście z kościoła parafialnego Józefowi Prejsnerowi. W roku 1947 orkiestra dęta została przyłączona do Ochotniczej Straży Pożarnej w Miejscu Piastowym, a kapelmistrzem zostaje Józef Kołodziej, wychowanek Zakładu Wychowawczego prowadzonego przez księży michalitów, gdzie rozpoczął edukację muzyczną. Pod jego kierownictwem orkiestra szybko się rozwijała i doskonaliła. Jako dyrygent miał ogromną wiedzę muzyczną, zdobytą u takich kapelmistrzów jak: Michał Daszyński, Franciszek Czermak, Władysław Rzeszowski, ks. Ludwik Węgrzyn, ks. Walerian Moroz. Pod kierownictwem Józefa Kołodzieja orkiestra uzyskała dość szybko wysoki poziom muzyczny, czego dowodem było reprezentowanie województwa rzeszowskiego na centralnych dożynkach we Wrocławiu. W czasie ciężkiej choroby Kołodzieja orkiestrę zaczął prowadzić jego wychowanek ─ Józef Węgrzyn. W repertuarze orkiestry nie zaszły poważniejsze zmiany. Nowy kapelmistrz sumiennie kontynuował pracę swojego poprzednika.

W 1986 r. na przeglądzie orkiestr dętych OSP woj. krośnieńskiego orkiestra zajęła pierwsze miejsce i zakwalifikowała się do konkursu międzywojewódzkiego w Rzeszowie.

Od czerwca 1998 r. następuje zmiana na stanowisku dyrygenta. Z funkcji tej rezygnuje ze względu na stan zdrowia Józef Węgrzyn, a na jego miejsce w Gminnym Ośrodku Kultury zatrudniony zostaje Jarosław Sereda, absolwent Krakowskiej Akademii Muzycznej ─ wychowanek orkiestry. Przebudowuje skład orkiestry, dokooptowano młodych uczniów szkół muzycznych oraz zwiększono liczbę prób. W krótkim czasie orkiestra wzięła udział w konkursie wojewódzkim orkiestr dętych, zajmując II lokatę. Na przeglądzie wojewódzkim orkiestr, który odbył się w Besku w 1999 r., orkiestra zdobywa III miejsce, kwalifikując się do przeglądu regionalnego w Krasnymstawie.

Rok 2000 był dla orkiestry szczególnym i zarazem pracowitym. Już w lutym kilku członków orkiestry otrzymuje odznaczenia resortowe za zasługi muzyczne. Złote odznaki zostały wręczone: Józefowi Węgrzynowi (były kapelmistrz), Franciszkowi Akslarowi, Janowi Kilarowi, Julianowi Lorencowi, Kazimierzowi Mikoszowi, Stanisławowi Płatkowi oraz Józefowi Węgrzynowi (Czarnemu). Dekoracji wymienionych osób dokonał Władysław Bober, dyrektor do spraw artystycznych ZW PZOiCH w Rzeszowie, oraz dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Janusz Węgrzyn.

18 maja, w 80. rocznicę urodzin Jana Pawła II, orkiestra dęta z Miejsca Piastowego bierze udział w uroczystym koncercie w Wadowicach, gdzie pod batutą Władysława Balickiego koncertuje 3200 muzyków.

W tym samym roku, w dniach 17–18 czerwca, orkiestra uczestniczy w koncercie Roku Jubileuszowego „Warszawa 2000”. W tym gigantycznym przedsięwzięciu jednocześnie koncertuje 3600 muzyków skupionych w 100 orkiestrach.

W roku 2001 orkiestra ponownie bierze udział w wojewódzkim przeglądzie orkiestr dętych w Pruchniku, otrzymując wyróżnienie starosty powiatu jarosławskiego, kwalifikując się jednocześnie do przeglądu regionalnego.

Od 25 lutego 2002 r. orkiestra przechodzi pod jurysdykcję Gminnego Ośrodka Kultury, przyjmując nazwę „Orkiestra Dęta Gminy Miejsce Piastowe”. Nie znaczy to, że zostały zerwane więzi łączące orkiestrę z Ochotniczą Strażą Pożarną. W dalszym ciągu odbywają się próby w świetlicy remizy, tam także przechowywane są instrumenty muzyczne. Zmieniło się zarządzanie i finansowanie zespołu. Odtąd wszelkie zakupy, remonty instrumentów oraz koszty związane z wyjazdem na koncerty i konkursy pokrywane są z budżetu GOK.

Rok 2003 to wojewódzki przegląd orkiestr, w wyniku którego orkiestra zostaje zakwalifikowana do przeglądu regionalnego. Kolejny rok okazał się szczególnym nie tylko dla orkiestry, ale i dla całego Miejsca Piastowego.

20 grudnia papież Jan Paweł II podpisuje Dekret Beatyfikacyjny ks. Br. Markiewicza, prekursora orkiestry dętej i założyciela Zgromadzenia Św. Michała Archanioła. Wiadomość ta stała się impulsem do podjęcia decyzji o wyjeździe orkiestry na uroczystości beatyfikacyjne do Watykanu. Rozpoczęły się starania o znalezienie sponsorów na ten cel. Pozytywnie odpowiedziało 25 darczyńców, w tym producent m.in. teleturnieju „Jaka to melodia”, firma Media Corporation na czele z prezesem i jednocześnie właścicielem Józefem Węgrzynem, byłym mieszkańcem Miejsca Piastowego. Po zgromadzeniu kwoty niezbędnej do zorganizowania wyjazdu podjęte zostały przygotowania do jego zrealizowania. Przygotowania przerwała tragiczna wiadomość o śmierci naszego rodaka, Ojca Świętego. Nie wiadomo było, na kiedy nowo wybrany papież przeniesie uroczystości beatyfikacyjne, dlatego też podjęta została decyzja o wyjeździe we wcześniej zaplanowanym terminie, teraz jednak jako pielgrzymka do grobu papieża. Odbyła się ona w terminie od 22 do 27 kwietnia 2005 r. W trakcie wyjazdu orkiestra koncertowała na cmentarzu wojskowym na Monte Cassino oraz w hotelu nad Morzem Tyrreńskim. Po powrocie z Włoch koncertuje w trakcie promocji jednej z sieci telefonii komórkowej, dając kilkanaście koncertów w miastach południowej Polski. 19 czerwca członkowie orkiestry dętej uczestniczyli w mszy świętej na Placu Marszałka J. Piłsudskiego w Warszawie, podczas której został beatyfikowany założyciel pierwszej orkiestry dętej w Miejscu Piastowym ks. Bronisław Markiewicz.

W roku 2006 mija dokładnie 111 lat istnienia i działalności Orkiestry Dętej Gminy Miejsce Piastowe, orkiestry, która z wielką dumą i radością kontynuuje tradycje poprzedniczek. Dlatego też w pierwszą rocznicę beatyfikacji założyciela obchodzi swój jubileusz. Kulminacyjnym punktem obchodów były uroczystości, które odbyły się w dniu 16 lipca 2006 r. w Gminnym Ośrodku Kultury. Był koncert jubileuszowy, nagrody i medale. We wrześniu orkiestra spędziła dwa dni na Ukrainie, koncertując wspólnie z orkiestrą z Sambora. Podczas pobytu członkowie odwiedzili cmentarz łyczakowski i zwiedzili Lwów.

W grudniu na rynku muzycznym ukazała się płyta „Tribute to Depeche Mode ─ DM the Revelator” wydawnictwa Na Rzekach Art., na której pojawił się utwór „Never Let Me Down Again” w wykonaniu Orkiestry z Miejsca Piastowego.

Rok 2010 okazał się dla orkiestry udany ze względu na pozytywnie zaopiniowany wniosek o pozyskanie funduszy unijnych. W grudniu, w „prezencie pod choinkę”, zespół pozyskał nowe instrumenty muzyczne we współpracy z Lokalną Grupą Działania „Kraina Nafty” oraz GOK w Miejscu Piastowym, który zorganizował fundusze na wkład własny.

W kolejnych latach zespół wiele podróżuje po Polsce i Europie: Ukraina, Węgry, Słowacja, zdobywa kolejne nagrody i wyróżnienia. W roku 2015 powstaje przy orkiestrze grupa taneczna mażoretek, prowadzona przez Barbarę Lenik, i tym samym spełnia się wieloletnie marzenie Bolesława Seredy.

Rok 2017 to rok jubileuszu 122 lat nieprzerwanej działalności dęciaków. Z tej okazji 5 sierpnia w Regionalnym Centrum Kultur Pogranicza odbył się koncert jubileuszowy, do którego orkiestra przygotowywała się przez niemal cały rok. Orkiestra wystąpiła w wyjątkowym, 45-osobowym składzie i zaprezentowała specjalnie opracowany na tę okazję repertuar. Kapelmistrz cały koncert podzielił na trzy części. Pierwsza z nich to część historyczno-marszowa, którą rozpoczął marsz wyjątkowy, napisany specjalnie dla tej orkiestry przez jej dawnego kapelmistrza Michała Daszyńskiego jeszcze w okresie międzywojennym – „W pogoni za szczęściem”.

Następnie na scenie pojawiły się orkiestrowe mażoretki „Black Stars” oraz wokaliści Marlena Rygiel i Maciej Betnarski. Część druga koncertu przeznaczona została na nieodzowne przy takim jubileuszu odznaczenia. Było ich naprawdę sporo. Najważniejszym z nich było przyznanie przez Zarząd Główny PZCHiO w Warszawie najwyższej rangi Złotej Odznaki Honorowej z Brylantem. Prezes Zarządu Wojewódzkiego Grzegorz Oliwa wręczył ją byłemu wieloletniemu kapelmistrzowi Józefowi Węgrzynowi, odznakę odebrała córka.

Wręczone zostały także złote odznaki z Wieńcem Laurowym dla Marka Guzika i Andrzeja Klary oraz orkiestry dętej. Złotą odznakę otrzymał Janusz Węgrzyn, zaś srebrną Marcin Sereda. Prezes Oliwa odznaczył również odznakami brązowymi, które otrzymali: Marek Klara, Kazimierz Węgrzyn, Miłosz Markiewicz, Tomasz Jastrzębski, Karolina Sznajder, Paweł Klara, Bartłomiej Szurlej, Wojciech Guzik, Mirosław Guzik, Piotr Guzik, Janusz Sznajder, Witold Gibała, Łukasz Michalak, Kamil Lorenc, Mariusz Leszek, Mateusz Klara, Bartosz Guzik. Były także dyplomy i listy gratulacyjne od Starostwa Powiatowego w Krośnie oraz PZCHiO. Po ceremonii odznaczeń przyszedł czas na dalszą część koncertu. Ze sceny rozbrzmiewały walce oraz muzyka filmowa, zarówno polska, jak i zagraniczna. Prawdziwym szlagierem był utwór „Moment for Morricone” w oryginalnym opracowaniu Miłosza Markiewicza. Koncert zakończyły utwory „Moon River” oraz „Orkiestry Dęte”, a podsumowania koncertu jubileuszowego wraz z podziękowaniami dokonał dyrektor Janusz Węgrzyn. Potem były już tylko owacje na stojąco i oczywiście bisy. Wielki koncert jubileuszowy przeszedł do historii.

W grudniu 2017 r., podczas uroczystej gali w Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie, z rąk Wojewody Podkarpackiego Ewy Leniart orkiestra odebrała Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, nadany jeszcze w roku jubileuszowym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W 2018 r. orkiestra otrzymała także dofinansowanie na nagranie i wydanie płyty z utworami z okazji jubileuszu 120 lat działalności w ramach programu grantowego Stowarzyszenia LGD „Kraina Nafty”. Nagrania dokonano w dniach 28–29 września 2018 r. w osiemnastowiecznym wnętrzu drewnianego kościoła pod wezwaniem Wszystkich Świętych we Wrocance.

Końcem marca 2023 r. z orkiestrą po 8 latach współpracy pożegnał się kapelmistrz Miłosz Markiewicz, a stanowisko dyrygenta objął klarnecista Marcin Sereda.

W 2025 r. orkiestra świętowała kolejny jubileusz – 130 lat istnienia. Z tej okazji zarząd orkiestry, przy wsparciu finansowym Gminy Miejsce Piastowe oraz Gminnego Centrum Kultury i Biblioteki, zorganizował wycieczkę na Litwę. Orkiestra otrzymała także dyplom MKiDN oraz nagrodę finansową w wysokości 20 tys. zł.

W ciągu tych 130 lat orkiestra przechodziła różne koleje losu. Bywały lata wspaniałego rozkwitu, zdarzały się także trudne chwile. Działała pod wieloma auspicjami: Zakładu Wychowawczego przy Zgromadzeniu Michalitów, gminnego koła Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”, Ochotniczej Straży Pożarnej, by ostatecznie przejść pod opiekę merytoryczną i finansową Gminnego Ośrodka Kultury, a od 2021 r. – Gminnego Centrum Kultury i Biblioteki. W roku 2002 przyjęła ostatecznie nazwę Orkiestra Dęta Gminy Miejsce Piastowe. Obecny zespół jest dumny, że może być kontynuatorem pięknej tradycji związanej z działalnością orkiestry w Miejscu Piastowym.

Za podsumowanie ponad 130 lat działalności orkiestry niech posłuży tytuł książki nieodżałowanego Bolesława Seredy, wydanej w roku jubileuszowym 2006 przez Gminny Ośrodek Kultury: „Lata mijają, a orkiestra gra” – i niech gra nam do końca świata, a może i jeszcze jeden dzień dłużej.

NAJWAŻNIEJSZE WYDARZENIA W HISTORII ORKIESTRY DĘTEJ GMINY MIEJSCE PIASTOWE

⁕ udział w oprawie muzycznej mszy św. podczas pielgrzymki Jana Pawła II w Rzeszowie w 1991 r. i Krośnie w 1997 r.
⁕ koncert pieśni patriotycznych na cmentarzu wojskowym na Monte Cassino w 2005 r.
⁕ udział we mszy św. na placu J. Piłsudskiego w Warszawie w 2000 r. oraz oprawa uroczystości dziękczynnej za beatyfikację założyciela Orkiestry ks. Markiewicza w Warszawie i Miejscu Piastowym w 2005 r.
⁕ koncerty w Ukrainie w 2006 i 2015 r. oraz koncerty na Słowacji w 1998 i 2008 r.
⁕ nagranie utworu „Never Let Me Down Again” zespołu Depeche Mode na płytę pt. „Depeche Mode the Revelator” dla wyd. Na Rzekach Art w 2006 r.
⁕ koncert w Budapeszcie podczas narodowego święta Węgier – 2015 r.
⁕ koncerty w Monte Sant’Angelo na półwyspie Gargano we Włoszech – 2018 r.
⁕ nagranie jubileuszowej płyty z okazji 120-lecia działalności – 2018 r.
⁕ oprawa muzyczna uroczystości beatyfikacyjnej rodziny Ulmów w Markowej – 2023 r.

WYBRANE OSIĄGNIĘCIA I WYRÓŻNIENIA

⁕ I miejsce na Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr Dętych w Krośnie – 1986 r.
⁕ II miejsce na VII Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr Dętych w Krośnie – 1998 r.
⁕ III miejsce na I Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr Dętych w Besku – 1999 r.
⁕ nagroda na II Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr Dętych w Pruchniku – 2001 r.
⁕ III miejsce na II Międzypowiatowym Przeglądzie Orkiestr w Iwoniczu-Zdroju – 2002 r.
⁕ wyróżnienie na I Festiwalu Orkiestr Dętych w Rowach (Gmina Ustka) – 2009 r.
⁕ III miejsce w koncercie kreatywnym na VII Międzynarodowym Festiwalu Orkiestr Dętych „Złota Trąbka” w Kozach – 2010 r.
⁕ II miejsce na Festiwalu Orkiestr w Baranowie Sandomierskim – 2018 r.
⁕ Srebrny Dyplom na VI Międzynarodowym Rzeszowskim Festiwalu Kolęd – 2019 r.

NAJWAŻNIEJSZE ODZNACZENIA I MEDALE

⁕ Złoty Znak Związku OSP RP – 2005 r.
⁕ Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” – 2005 r.
⁕ Złota Odznaka Honorowa Polskiego Związku Chórów i Orkiestr – 2005 r.
⁕ Złota Odznaka z Laurem Polskiego Związku Chórów i Orkiestr – 2017 r.
⁕ Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” nadany przez MKiDN – 2017 r.
⁕ „Artystyczny Znak Podkarpacia” za upowszechnianie muzyki orkiestrowej – 2020 r.

DYRYGENCI ORKIESTRY

Antoni Macha – od 1895 r. do 1897 r.
Wojciech Bielecki – od 1897 r. do 1902 r.
Stefan Prószyński – od 1902 r. do 1904 r.
Bronisław Jezierski – od 1904 r.
Wawrzyniec Karch – od 1904 r. do 1914 r.
Kazimierz Owsiewski – od 1918 r. do 1920 r.
Andrzej Gródek – od 1921 r. do 1922 r.
Adam Chmielarski – od 1921 r. do 1922 r.
Michał Daszyński – od 1923 r. do 1934 r.
Franciszek Czermak – od 1934 r. do 1936 r.
Władysław Rzeszowski – od 1936 r. do 1938 r.
ks. Ludwik Węgrzyn – od 1939 r.
ks. Stanisław Nierychlewski – od 1943 r. do 1944 r.
ks. Walerian Moroz – od 1946 r. do 1948 r.
Ferdynand Poprawa – od 1948 r. do 1952 r.
Józef Prejsner – od 1946 r. do 1947 r.
Józef Kołodziej – od 1947 r. do 1985 r.
Józef Węgrzyn – od 1985 r. do 1998 r.
Jarosław Sereda – od 1998 r. do 2009 r.
Stanisław Menet – od 2009 r. do 2011 r.
Jarosław Sereda – od 2012 r. do 2014 r.
Marcin Sereda – od 2014 r. do 2015 r.
Miłosz Markiewicz – od 2015 r. do 2023 r.
Marcin Sereda – od 2023 r.

Zobaczcie również stronę Orkiestry: https://www.orkiestramp.pl/


_DSF1524

Gminna Aktorska Formacja Artystyczna – GAFA

Zespoły

Gminna Aktorska Formacja Artystyczna – GAFA to międzypokoleniowa grupa teatralna,
którą tworzą amatorzy, pasjonaci teatru. Grupa powstała w 2021 r. przy Gminnym Centrum Kultury i Bibliotece w Miejscu Piastowym.

Instruktor: Sebastian Jakubczyk, miłośnik teatru i filmu.

Wielowymiarowość działania formacji GAFA polega na podejmowaniu różnorodnych tematów
i interpretacji. Zajęcia warsztatowe zawierają elementy artykulacji głosu, pracy z oddechem,
czy improwizacji. W gminnej grupie teatralnej odnajdą się osoby, które nigdy nie miały styczności
z aktorstwem oraz takie, które od wielu lat występują na scenie.
Warsztaty to okazja do spotkań entuzjastów teatru, którzy razem tworzą niezapomniane spektakle
i dzielą się pasją do sztuki scenicznej. Próby to nie tylko miejsce pracy, ale także przestrzeń do rozwoju artystycznego, nawiązywania przyjaźni i doświadczania wspólnej twórczej energii.

Pierwsze miesiące jej działalności zaowocowały debiutem w Domu Ludowym w Łężanach w 2022 roku, występując po przedstawieniu Teatru Przedmieście z Rzeszowa. GAFA zaprezentowała wówczas trzy etiudy: ,,Miodek”, „Lokomotywę” Juliana Tuwima oraz „Racket Baby’’ inspirowane sztuką Stanisława Mrożka.

W 2022 roku podczas XXX Przeglądu Szkolnych Form Teatralnych „Jarosławski Kacperek” GAFA
zaprezentowała etiudę „Miodek” i zdobyła III miejsce.

Kolejno, w z związku z ustanowieniem roku 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza, grupa stworzyła autorski scenariusz do spektaklu pod tytułem „Ignacy Łukasiewicz i wszystko jasne” (wystawiony w 2022 roku podczas gminnych obchodów Święta Niepodległości w Miejscu Piastowym). 
Przy tworzeniu scenariusza pomogła dramatopisarka Monika Siara-Bramora z Krakowa.
W pracy nad spektaklem pomagał także Maciej Patronik, aktor i reżyser z Sanoka.

Kolejny spektakl przygotowany przez GAFĘ to „Ziemia, która nie chciała się obracać”, w oparciu o sztukę François du Chaxel – to nie tylko kosmiczna podróż w świat teatru, ale także poruszająca opowieść
o naszej wspólnej odpowiedzialności za ochronę planety. Swoją premierę miał podczas „Anielskich wakacji” –  pikniku rodzinnego w Miejscu Piastowym 2023 r.
W lutym 2024 r. spektakl ten wystawiany był także w Domu Ludowym w Targowiskach.
Spektakl wzbogacony został o efekty specjalne, łączące świat realny ze światem fantastyki.

W 2023 r. GAFA przed świętami Bożego Narodzenia zaprezentowała kolejną sztukę pt. „Najcenniejszy podarunek” (według scenariusza krakowskiego aktora Marcina Kobierskiego). Z przedstawieniem tym zdobyła II miejsce na XXXI Wojewódzkim Przeglądzie Teatrów Jasełkowych w Głogowie Małopolskim, który odbył się 21 stycznia 2024 roku w domu kultury w Głogowie Małopolskim.
Grupa oceniana była w kategorii grupy młodzieżowe, dorosłe i wielopokoleniowe.

W listopadzie 2024 r. miała miejsce premiera spektaklu „Sylwia” – napisana pierwotnie jako słuchowisko radiowe, przeniesiona została przez aktorów GAFY na scenę teatralną. To pełna zabawnych perypetii historia samotnego mężczyzny, który postanawia kupić willę do remontu, a jego życie zmienia się
o 180 stopni. Spektakl cieszył się ogromnym zainteresowaniem, aktorzy wystąpili kilkukrotnie w różnych miejscowościach, nie tylko z terenu naszej gminy, lecz również sąsiednich – Haczowie, Rymanowie, Brzozowie. Z przedstawieniem tym, GAFA zdobyła wyróżnienie podczas V Podkarpackich Konfrontacji
Teatralnych w Rzeszowie.


„Bajki dla dorosłych” to zbiór opowieści, które w nietypowy i zabawny sposób dotykają ważnych tematów, takich jak miłość, przyjaźń, marzenia i strach przed nieznanym.
Spektakl przenosi do świata, w którym wszystko jest możliwe – nawet najskrytsze pragnienia.
Premiera miała miejsce w Targowiskach 6 kwietnia 2025 r.

Podczas spotkania autorskiego z Teresą Drozd oraz promocją książki „Słownik gwary wsi Rogi na Podkarpaciu” 13 września 2025 r. GAFA przygotowała „SCENKI ROGOWSKIE”

Działalność GAF-y ożywia życie kulturalne gminy, ich spektakle cieszą się dużą popularnością
(sala zawsze wypełniona jest po brzegi).

Zapraszamy do śledzenia grupy na facebooku, prowadzonej przez uczestników teatru:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100093652175684

Pogórzanie taniec

Zespół Tańca Ludowego Pogórzanie

Zespoły

KIEDYŚ – HISTORIA ZESPOŁU

Zespół Tańca Ludowego „Pogórzanie” powstał w 1973 roku, z inicjatywy młodzieży skupionej w Związku Młodzieży Wiejskiej w Głowience, która przygotowywała się do święta plonów – dożynek, w których organizację włączyła się przewodnicząca Koła Gospodyń Wiejskich Adela Kolanko, późniejsza wieloletnia kierowniczka zespołu. Wniosek młodzieży o założenie zespołu zaakceptował Naczelnik Gminy w Miejscu Piastowym. Pani Adela Kolanko zajęła się sprawami organizacyjnymi wspólnie z Elżbietą Buczek /obecnie Meyer/ i Andrzejem Zajdlem – przedstawicielami Zarządu Koła. Do pracy w zespole zgłosiło się ponad 70 chłopców i dziewcząt z Głowienki i okolicznych wiosek. Funkcję choreografa objął wyżej wymieniony Zbigniew Więcek, były członek Zespołu Pieśni i Tańca UMCS w Lublinie. Akompaniatorem zespołu został absolwent Szkoły Muzycznej w Krośnie Stanisław Zajdel. Inauguracyjna próba zespołu odbyła się w dniu 17 października 1973 roku. Pod koniec 1973 r. w urzędach w Krośnie i w Miejscu Piastowym zespół został zgłoszony pod nazwą „POGÓRZANIE”. Od momentu rejestracji, zespół rozpoczął działalność artystyczną, z utworzoną kapelą składającą się z pięciu muzykantów – wszystkich z Głowienki – trzech skrzypków, klarnecisty, i kontrabasisty. Kierownikiem kapeli został wspaniały skrzypek Andrzej Donica. Stroje krośnieńskie wypożyczył Powiatowy Dom Kultury w Krośnie. Kapela natomiast otrzymała stroje od Państwowego Ośrodka Maszynowego z Miejsca Piastowego. Próby odbywały się w Domu Ludowym w Głowience i trwają tam do chwili obecnej. Pierwszy koncert zespołu odbył się w styczniu 1974 roku na zabawie karnawałowej w Głowience. W listopadzie 1977 roku zakończył współpracę z zespołem Zbigniew Więcek, dotychczasowy kierownik artystyczny i choreograf, wówczas tę funkcję powierzono w 1978 r. Andrzejowi Zajdlowi, absolwentowi Studium Kulturalno-Oświatowego i Bibliotekarskiego w Krośnie. Program artystyczny zakładał naukę tańców ludowych różnych regionów polski, ze szczególnym uwzględnieniem regionu krośnieńskiego, oraz przygotowanie widowisk obrzędowych. W trakcie swojej ponad 50. letniej działalności zespół zrealizował program w postaci tańców krośnieńskich, rzeszowskich, lubelskich, kaszubskich, oraz tańców narodowych: poloneza, krakowiaka, kujawiaka i oberka. Miał również w swoim repertuarze tańce słowackie, oraz dwa widowiska obrzędowe opracowane według własnego scenariusza tj: ”Młockę” i zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia pod nazwa „Wigilia”. Widowiska te były prezentowane na przeglądach, obydwa wyróżnione i nagrodzone.

Zespół Tańca Ludowego „Pogórzanie”,  w początkowym okres swej działalności był związany ze Związkiem Młodzieży Wiejskiej „Wici”. W roku 1978 patronat nad zespołem objął Wojewódzki Związek Kółek Rolniczych
w Jaśle, a od roku 1983 Wojewódzki Dom Kultury w Krośnie, który do współpracy z zespołem skierował kapelę „Swaty”, działającą przy Towarzystwie Miłośników Muzyki i Folkloru w Krośnie. W styczniu 1984 roku powstają nowe grupy – dziecięce, które ćwiczą do chwili obecnej, a najwytrwalsi zasilają szeregi podstawowego składu. Od roku 1994 zespół Pogórzanie działa przy Gminnym Ośrodku Kultury w Miejscu Piastowym, a od 2021 roku przy Gminnym Centrum Kultury i Biblioteki w Miejscu Piastowym, które powstało z połączenia Gminnego Ośrodka Kultury i Gminnej Biblioteki Publicznej w Miejscu Piastowym.

W ciągu 50. lat działalności przez zespół przewinęło się ponad 1100 tancerzy, koncertował ponad 1800 razy zarówno w kraju, jak i za granicą, wyjeżdżając 25 razy prezentował folklor i tradycję narodową, 73 koncerty zagraniczne najlepiej świadczą o roli, jaką odegrał nasz zespół w promocji przede wszystkim własnego regionu krośnieńskiego i Podkarpacia. Zespół gościł m.in. w Holandii (1983,84,87) Szwecji (1997) Francji (1988, 1992, 2001) ZSRR (1979), Czechosłowacja( 1984,87,89,91) Włochy (2001), oraz wielokrotnie w Słowacji, Węgrzech i Ukrainie.

Do najważniejszych koncertów w kraju należą: Centralne Święto Młodości – Konin, Kruszwica, Dożynki Centralne – Poznań, Koszalin, Płock, Leszno, Ogólnopolski Festiwal Folklorystyczny – Płock, Tydzień Kultury Beskidzkiej – Szczyrk, Wisła, Maków Podhalański, Żywiec, Międzynarodowy Festiwal Folkloru „Dni Kultury Kaszubskiej” – Chojnice. Zespół koncertował również w Warszawie, Krakowie, Skawinie, Łodzi, Zamościu i wielu innych miastach na zaproszenie władz samorządowych, organizacji pozarządowych, instytucji kultury. Zespół koncertował również w Warszawie, Krakowie, Skawinie, Łodzi, Zamościu i wielu innych miastach na zaproszenie władz samorządowych, organizacji pozarządowych, instytucji kultury.

ODZNACZENIA I NAGRODY

Do najważniejszych nagród, jakie zespół zdobył w 50. letniej działalności należą:

  • Wojewódzkie Konfrontacje Amatorskich Zespołów Tanecznych – PRZEMYŚL
  • Powiatowe Eliminacje Zespołów Artystycznych – MIEJSCE PIASTOWE.
  • Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych – JEDLICZE
  • Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych Gminy Miejsce Piastowe – MIEJSCE PIASTOWE
  • XII Ogólnopolski Festiwal Folkloru i Sztuki Ludowej – PŁOCK
  • II Ogólnopolski Przegląd Dorobku Kulturalnego Wsi – PRZYTOCZNA, Gorzów Wlkp. (wyróżnienie).
  • Centralny Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych – ZABRZE (I miejsce w kategorii tańców ludowych).
  • I Wojewódzki Przegląd Twórców Kulturalnej Wsi – KROSNO ( nagroda).
  • Konkurs pod nazwą Ludowe Obrzędy i Zwyczaje Związane z Pracą” – RZESZÓW ( wyróżnienie za widowisko „Młocka”).
  • Krośnieńskie Prezentacje Artystyczne „KroPA ” – KROSNO
  • Konkurs na tańce narodowe pod nazwą „Polonez ” – ŁAŃCUT (I miejsce za „Krakowiaka”).
  • Krośnieńskie Prezentacje Artystyczne „KroPA „
  • Przegląd Zespołów Obrzędowych – RYMANÓW ( wyróżnienie i nagroda za widowisko „ Wigilia”).
  • Góralskie Spotkania pod Jaworzyną – KRYNICA.
  • Międzynarodowy Festiwal Ziem Górskich – ZAKOPANE (wyróżnienie ,, Zloty Liść Jesieni Tatrzańskiej”).
  • Krośnieńskie Prezentacje Artystyczne „KroPA”
  • Przegląd Zespołów Pieśni i Tańca – KROSNO (nagroda).
  • Międzynarodowy Festiwal Pokoju i Przyjaźni – KOSZYCE (nagroda 1989,2002,2004)
  • Ogólnopolski Przegląd Zespołów Folklorystycznych Lubartów II miejsce
  • Wojewódzki Przegląd Zespołów Ludowych – wyróżnienie.
     

 
 

Zespół otrzymał także:

  • Za 10. letnią działalność Odznakę ”Za Zasługi dla Województwa Krośnieńskiego„
  • Dyplom uznania oraz nagrodę pieniężną Ministra Kultury i Sztuki
  • Nagrodę Krajowego Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”
  • Medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
  • Nagrodę Starosty krośnieńskiego za zasługi w upowszechnianiu kultury ludowej.

TERAZ

Pogórzanie przeszli także pozytywną weryfikację do Polskiej Sekcji CIOFF (Conseil International des Organisations de Festivals de Folklore et d’Art Traditionnels – Międzynarodowa Rada Stowarzyszeń Folklorystycznych, Festiwali i Sztuki Ludowej). W roku 2023 Pogórzanie hucznie obchodzili jubileusz 50. lecia działalności artystycznej, z tej też okazji w hali sportowej w Głowience zorganizowany został koncert prezentujący cały dotychczasowy dorobek twórczy zespołu. Prezentowały się wszystkie grupy taneczne: od najmłodszych, aż po seniorów (byłych członków Pogórzan tworzących zespół w latach 70. i 80.). Na scenie w ponad dwugodzinnym spektaklu, prezentowało się 120 tancerzy, a kilkusetosobowa widownia nagradzała ich popisy owacjami, także na stojąco i wielokrotnie. Reżyserem tego wydarzenia była niezastąpiona w tej roli Małgorzata Machnik.

W swym repertuarze chwili obecnej zespół posiada tańce narodowe: krakowiaka, poloneza, kujawiaka oberka, tańce różnych regionów polski: rzeszowskie, lubelskie, kaszubskie, oryginalną we własnym opracowaniu suitę tańców krośnieńskich, również suitę tańców chłopskich. Choreografem zespołu jest, Małgorzata Machnik, oraz Angelika Strączek. Obecnie do zespołu należy ponad 80 osób. Zajęcia prowadzone są w czterech grupach wiekowych: I grupa – skład podstawowy (dorośli), II grupa – młodzieżowa (14–17 lat), III grupa – średnia (10–13 lat), IV grupa – młodsza (6–9 lat).

mali rogowice

Zespół Mali Rogowice

Zespoły

Mali Rogowice to dziecięcy zespół śpiewaczy powstały we wrześniu 2013 roku. Jego założenie było spełnieniem marzeń i wcześniejszych zamierzeń Danuty Kowalskiej, kierowniczki zespołu Rogowice. Celem było stworzenie młodej grupy, która w przyszłości mogłaby zasilić naturalnie topniejące szeregi zespołu dorosłego.

Okazja do realizacji tego pomysłu pojawiła się wraz z zatrudnieniem w Gminnym Ośrodku Kultury instruktorki śpiewu Józefy Knap. Początkowo miała ona prowadzić studio piosenki, jednak szybko okazało się, że znakomicie radzi sobie także z repertuarem ludowym. Za namową Janusza Węgrzyna, Józefa podjęła się prowadzenia dziecięcego zespołu śpiewaczego.

W ten sposób powstał nowy zespół działający przy GOK – Mali Rogowice. Pierwszy występ grupy
odbył się 6 stycznia, w święto Trzech Króli, podczas Powiatowego Przeglądu Kolęd i Pastorałek w Łękach Dukielskich. Był to sceniczny debiut młodych wykonawców.

Po przeglądzie rozpoczął się intensywny czas prób, poszerzania repertuaru oraz przygotowań do kolejnych występów. Zespół zaczął opracowywać także utwory z pierwszej płyty studyjnej zespołu Rogowice, zatytułowanej „Rogowice”, korzystając z oryginalnych podkładów kapeli Pogórzanie.

Wielkim wyzwaniem był występ podczas dożynek gminnych, gdzie dzieci zaśpiewały z kapelą ludową Pogórzanie. Kolejny rok przyniósł następne duże wydarzenie – wspólny koncert z orkiestrą dętą w ramach koncertu karnawałowego.

Zespół Mali Rogowice występował na wielu imprezach lokalnych i regionalnych, również poza granicami gminy.
Wśród ważniejszych wyjazdów warto wymienić Baranów Sandomierski, Brzozów i Rzeszów.

Obecnie zespół tworzą dzieci w wieku od 6 do 13 lat, które z pasją kultywują tradycje ludowe i rozwijają swoje talenty muzyczne pod okiem doświadczonej instruktorki.

Kierownik: Małgorzata Walaszczyk-Faryj

kapela rogowice

Zespół Śpiewaczy Rogowice

Zespoły
na zdjęciu znajdują się członkowie Kapeli Rogowice w tradycyjnych strojach

Zespół powstał z inicjatywy Stowarzyszenia Miłośników Wsi Rogi dla uświetnienia I Biesiady Rogowskiej
w styczniu 2000 roku. Inicjatorką powstania i jego pierwszą kierowniczką była Teresa Drozd.
W skład zespołu wchodzą mieszkańcy Rogów, zaliczający się do grupy etnograficznej Pogórzan.

Lubią śpiewać i chcą chronić tradycję ludową. Z pasją i zaangażowaniem zbierają stare piosenki, w swoim repertuarze mają około 70 utworów ludowych. Rogowice wykonują szereg piosenek ludowych z naszego regionu. Są to zarówno stare, odnalezione i nieznane szerzej pieśni, piosenki biesiadne, jak również pieśni patriotyczne, okolicznościowe, kolędy i pastorałki opracowane na głosy, w zupełnie nowych, autorskich aranżacjach Andrzeja Trusza, instruktora muzycznego zespołu z ramienia Gminnego Ośrodka Kultury
w Miejscu Piastowym. Obecnie zespołem kieruje Danuta Kowalska, a patronat i opiekę merytoryczną sprawuje Gminne Centrum Kultury i Biblioteka w Miejscu Piastowym.

Zespół występował gościnnie na wielu okolicznościowych imprezach (w Iwoniczu, Krośnie, Zyndranowej, Chorkówce, Gorlicach, Olchowcu, Rudawce Rymanowskiej), jak również reprezentował pogórzański folklor na liczących się festiwalach i przeglądach (w Kazimierzu Dolnym, Tyczynie, słowackim Osikowie i Kriwanach). W swojej historii występował ponad 800 razy – zarówno w kraju, jak i za granicą.
W 2008 roku, za całokształt działalności, otrzymał nagrodę starosty powiatu krośnieńskiego, a w roku 2012, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – na wniosek dyrektora GOK Janusza Węgrzyna – przyznał Rogowicom odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Zespół Rogowice nagrał także dla TVP przyśpiewki ludowe i pieśni wielkopostne. W 2010 roku podjął współpracę z kapelą ludową Pogórzanie, czego efektem było wydanie w 2012 roku pierwszej płyty zespołu pt.: „ROGOWICE”.
Płyta wydana została przez Gminny Ośrodek Kultury w Miejscu Piastowym, w ramach programu PROW,
w nakładzie 2 tys. sztuk. Współpraca z Pogórzanami trwa nadal, podczas ważniejszych koncertów Rogowicom towarzyszy kapela.

Najważniejsze nagrody zespołu to: zdobycie dwukrotnie trzeciego miejsca w Przeglądzie Wiejskich Zespołów Śpiewaczych w Tyczynie (2004, 2005), trzeciego miejsca w Głogowskim Przeglądzie Kapel i Śpiewaków Ludowych „Zabajka” (2013) oraz drugich miejsc w Przeglądzie Pieśni i Muzyki Ludowej XXII KROPA w Korczynie (2006), na XI Ogólnopolskich Konfrontacjach Kapel i Zespołów Śpiewaczych w Dębicy (2010) oraz na Przeglądzie Zespołów Śpiewaczych w Tyczynie (2011).

Obecnie skład zespołu stanowią: Bykowski Emil, Gniady Edward, Gołąbek Janina, Klara Elżbieta, Kowalska Danuta, Kozioł Bogusława, Muszyński Stanisław, Niziołek Bogusława, Pulnar Danuta, Pulnar Stanisław, Uliasz Stanisława, Uliasz Teresa, Wdowiarz Danuta.

Kierownik: Danuta Kowalska

Tytuł 1

Kapela Piasty

Zespoły
na zdjęciu znajdują się członkowie Kapeli Piasty w tradycyjnych strojach.

Pomysł powołania kolejnego zespołu artystycznego – kapeli ludowej, która przygrywałaby istniejącemu wówczas zespołowi tanecznemu Małe Piasty, zrodził się w październiku 1987 r.
Wtedy to wraz z ówczesnym choreografem Małych Piastów, Grzegorzem Mermonem, przystąpiono
do tworzenia kapeli. Początki nie były łatwe. Jako pierwszych do tego pomysłu udało się przekonać państwa Lawerów: Albinę i Mariana. Był już skrzypek i solistka, ale poszukiwania trwały nadal.
Jako kolejny do kapeli dołączył Bogusław Jakieła, klarnecista. Ze Stanisławem Szajną, cymbalistą, nie było większych problemów – od razu zgodził się przystąpić do kapeli. Marian Lawera tymczasem dotarł do Zbigniewa Mięsowicza, skrzypka. Pozostał jeszcze ostatni problem – kontrabasista. Na szczęście, wkrótce znalazł się Stanisław Stawarz, który ponadto mógł występować jako wokalista.

Wreszcie kapela została skompletowana i próby ruszyły pełną parą. Wkrótce pojawiła się także okazja
do pierwszego wyjazdu zagranicznego – jeszcze z paszportami i odprawą graniczną – wprawdzie blisko, bo do Ladomirowej na Słowacji, na zaproszenie tamtejszego starosty, niemniej jednak uciechy z tego wyjazdu było co niemiara. Mijały kolejne lata, zmieniał się skład kapeli. Członkowie Piastów zaczęli przygrywać zespołowi Pogórzanie, z którym na przestrzeni pięciu lat wielokrotnie występowali na licznych przeglądach i koncertach. Wraz z zespołem Pogórzanie kapela Piasty odbyła także trasę koncertową po Francji i Włoszech.

Po dziesięciu latach współpracy, w roku 2007, Kapela ludowa Piasty kapelę opuścił Grzegorz Mermon,
a na jego miejsce został przyjęty Bogusław Szczurek. Kolejne zmiany w składzie kapeli nastąpiły
w roku 2010. Bogusława Szczurka zastąpił Paweł Cisowski, doszedł także drugi klarnet – Stanisław Rachwał. Pod koniec 2011 roku do składu kapeli dołączyła Bożena Czelny jako druga solistka.
Na przestrzeni 19 lat swojej działalności kapela Piasty występowała ponad 900 razy.
Upowszechniała muzykę ludową Podkarpacia na terenie kraju, a także poza jego granicami.
Zespół skupia autentycznych twórców muzyki ludowej, a niektórzy z nich, tak jak Marian i Albina Lawerowie oraz Zbigniew Mięsowicz, zajmują się nią od kilkudziesięciu lat. Piasty są laureatem wielu nagród i wyróżnień, mają w swoim dorobku dwie płyty, a także nagrania dla Polskiego Radia i TVP.
Od lat kapela znajduje się również na liście przebojów Radia Rzeszów, utrzymując się zawsze w pierwszej dziesiątce kolejnych notowań listy najchętniej słuchanych kapel Podkarpacia. Bywała także na miejscu pierwszym, co najlepiej świadczy o jej popularności na terenie województwa.

Dwadzieścia pięć lat nieprzerwanej działalności kapeli zaowocowało także sukcesami zarówno zbiorowymi, jak i indywidualnymi dla poszczególnych jej członków na licznych przeglądach i konkursach. Kapela otrzymała także Nagrodę Starosty Krośnieńskiego za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury, a indywidualnie Nagrody Starosty otrzymali członkowie kapeli: Albina Lawera, Zbigniew Mięsowicz, Marian Lawera. Ze względu na zasługi w upowszechnianiu i popularyzacji autentycznej kultury ludowej zespół otrzymał Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, przyznaną przez ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Obecnie skład kapeli stanowią: Paweł Cisowski, Andrzej Trusz, Andrzej Ziemba, Ewa Ziemba, Bogusław Jakieła, Zbigniew Mięsowicz.

Kierownik: Paweł Cisowski

Tytuł 2

Kapela Pogórzanie 

Zespoły
na zdjęciu znajdują się członkowie Kapeli Pogórzanie w tradycyjnych strojach.


Kapela „Pogórzanie”

W roku 2005 w Głowience powstała sześcioosobowa kapela ludowa „Pogórzanie”, działająca przy Gminnym Ośrodku Kultury w Miejscu Piastowym. Powołanie do życia kolejnego zespołu artystycznego stało się konieczne
po rezygnacji „Piastów” ze współpracy z Zespołem Tańca Ludowego „Pogórzanie”.

Inicjatorką i gorącą orędowniczką utworzenia nowej kapeli była Małgorzata Machnik – choreograf zespołu tanecznego, którą w działaniach wspierał akompaniator zespołu „Pogórzan”, Stanisław Zajdel. Dobór składu nie stanowił problemu – muzycy znali się od lat, wcześniej występowali w innych kapelach i chętnie zgodzili się na wspólne granie.
Jako ostatni do zespołu dołączył Stanisław Szajna, który przez kilka miesięcy grał równocześnie w „Piastach”
i „Pogórzanach”.

Skład instrumentalny kapeli zgodny jest z tradycją regionu – muzycy grają na skrzypcach, kontrabasie, akordeonie, klarnecie i cymbałach.

Przygotowanie repertuaru nie sprawiło trudności – po kilku tygodniach prób kapela była gotowa do występów.
Nieco więcej czasu wymagało opracowanie materiału dla potrzeb Zespołu Tańca Ludowego „Pogórzanie”.
Kilka tańców narodowych oraz 18-minutowa suita tańców krośnieńskich wymagały dużego zaangażowania. Niezastąpiony w przygotowaniu kapeli do współpracy z zespołem tanecznym był Stanisław Zajdel – doświadczenie zdobywał przez dziesięciolecia.

Trzy miesiące intensywnej pracy i prób z tancerzami zakończyły się sukcesem – zespół taneczny miał ponownie swoją kapelę. Kapela „Pogórzanie” występuje także samodzielnie. W repertuarze znajdują się melodie i przyśpiewki rzeszowskie, krośnieńskie, cygańskie, lwowskie, a także utwory rozrywkowe, taneczne i muzyka lat 70. i 80.

Zespół koncertuje podczas uroczystości organizowanych na terenie gminy, powiatu, województwa oraz w całym kraju. Występował z zespołem tanecznym m.in. na międzynarodowych festiwalach w Koszycach, Chojnicach oraz podczas Święta Wina na Węgrzech. W 2011 roku muzycy nawiązali współpracę z zespołem śpiewaczym „Rogowice”,
czego efektem było wydanie wspólnej płyty pt. „Rogowice”.

W październiku 2011 roku rozpoczęto nagrania pierwszej autorskiej płyty kapeli, dokumentującej jej dotychczasowy dorobek artystyczny. Płyta ukazała się pod koniec grudnia dzięki staraniom Gminnego Ośrodka Kultury w Miejscu Piastowym.

W 2010 roku TV Rzeszów, w ramach cyklu „Spotkania z Folklorem”, nagrała program o kapeli w scenerii sanockiego skansenu. Reżyserem programu był redaktor Jerzy Dynia.

W latach 2021–2022 rolę wokalistki pełniła Gabriela Lipka-Maciejowska.

25 sierpnia 2024 r. odbył się koncert kapeli podczas wydarzenia „Muzyczna Głowienka”, który był jednocześnie pożegnalnym występem długoletniego cymbalisty, Stanisława Szajny.

Obecnie skład kapeli stanowią: Izabela Drobek, Jan Wilusz, Jan Glazar, Jan Stasiowski, Zygmunt Wojtoń, Teresa Janas, Jerzy Guzik.

Kierownik kapeli: Jan Wilusz