Kiedyś, zamiast choinki, przy suficie lub pod powałą wieszano podłaźniczkę. To ucięty czubek świerka (najczęściej), jodły lub sosny, odwrócony do góry nogami i przyozdobiony tym, co dała natura i co można było zjeść. Obowiązkowo były to jabłka (symbol zdrowia), orzechy (bogactwo i siła), czasami ciasteczka. Pięknym dodatkiem do podłaźniczki były słomiane pająki (symbol połączenia światów), łańcuchy z kolorowej bibuły lub papieru oraz wata, która była namiastką śnieżnego puchu. Wieszano ją przeważnie nad stołem, a największą jej zaletą była oszczędność miejsca w wiejskiej chałupie. Była symbolem życia, płodności i obfitości – wiecznie zielone igliwie mówi nam o trwałości życia, niezmienności i odporności na przemijanie. Swoją nazwę wzięła od „podłazów”, czyli zwyczaju składania wizyt sąsiedzkich i rodzinnych po pasterce. Podłaźniczka bardzo długo pełniła funkcję choinki, z czasem jednak to całe „pełnowymiarowe” drzewko zdominowało Święta Bożego Narodzenia. Dzisiaj widujemy bardziej nowoczesną formę tej ozdoby – często w formie wieńca, powieszonego przy lampie.
Zwyczaj stawiania choinki trafił do Polski w połowie XIX wieku wraz z protestantami niemieckimi. Ta tradycja rozprzestrzeniała się od zachodu i terenów północnych. Pierwsze choinki pojawiały się w domach na wsi już po pierwszej wojnie światowej. Drzewko to obecnie najczęściej spotykana ozdoba Świąt Bożego Narodzenia – często stawia się ją w centralnym widocznym miejscu. Na przestrzeni lat zmieniały się również choinkowe ozdoby – początkowo były bardzo naturalne sztuki, z czasem pojawiły się bombki i sztuczne łańcuchy. Wieszanie bombek i zabawek na drzewku ma swoje wytłumaczenie – badania Polskiego Atlasu Etnograficznego z lat 80. XX wieku podają, że ozdobne elementy choinek miały przypominać o czasie narodzin Jezusa, czyli zimą, a właśnie wtedy na igłach wisiały i pięknie błyszczały sople lodu. W latach 80. zaczęto na drzewkach stojących w ogrodzie wieszać lampki elektryczne.
Zgodnie z tradycją choinka powinna stać do Trzech Króli (6 stycznia) lub do dnia Matki Boskiej Gromnicznej (2 lutego).